πολυδάκρυτος

πολῠ-δάκρῡτος, ον,

• much-wept or lamented, παῖς Il. 24.620.
• • • 2 lamentable, tearful, γόος Od. 19.213, Ar. Th. 1040 (lyr.); πένθη A. Ch. 333 (lyr.).
  • II Act., much-weeping, E. Hec. 651 (lyr.), cj. in Tr. 1105 (lyr.). [πολυδάκρῠτος is f.l. in Il. 17.192, E. HF 427 (lyr.); cf. πολυδάκρυος.]

πολυδάκρυτος, [ῡ], viel beweint, wie πολύδακρυς ; μάχη, Il. 17.192 [wo υ kurz sein müßte, dah. jetzt πολυδακρύου gelesen wird]; u. so auch von Menschen, 24.620 ; – Aesch. πένθη, Ch. 330. – Aber auch γόος, viel weinend, tränenreich, Od. 19.213, 251 ; – Ἀΐδης, Tränen verursachend, Eur. Herc.F. 426 ; sp.D.

πολυδάκρυτος

[πολυ-, πολύς + δακρύω.]

The subject of many tears, much to be wept for Il. 24.620.

Accompanied by many tears, tearful : γόοιο Od. 19.213= 251= Od. 21.57.

πολυδάκρυτος : much wept or lamented, tearful, γόος, Il. 24.620, Od. 19.213.

πολυδάκρυτος πολυ-δάκρῡτος, ον,

• • Imuch wept or lamented, Il.
  • • 2very lamentable, tearful, Od., Aesch.
  • IIact. much-weeping, Eur.