πολυπενθής
πολυπενθής, much-mourning, exceeding mournful
πολυ-πενθής, ές,
- much-mourning, ἀλκυών Il. 9.563, cf. Od. 14.386; θυμός 23.15; of events, very lamentable, π. μόρος A. Pers. 547 (anap.): Sup. -έστατος Plu. Cons.Apoll. 2.114f.
πολυ·πενθής, ής, ές [ῠ]
1 act. qui cause une grande douleur, en parl. de pers. Il. 9, 563 ; Od. 14, 386 ; de choses, Od. 23, 15 ||
2 pass. lamentable, Eschl. Pers. 547 ||
Sup. -έστατος, Plut. M. 114f.
Étym. π. πένθος.
1. veel treurend:
2. beklagenswaardig:
πολυπενθής, ές, viel od. sehr trauernd ; ἀλκυών, Il. 9.563 ; voc. πολυπενθές Od. 14.386 ; πολυπενθέα θυμὸν ἔχειν, 23.15 ; leiden-, trauerreich, μόρος, Aesch. Pers. 539 ; auch Plut., πολυπενθέστατοι, neben βαρυλυπότατοι, Cons. ad Apoll. p. 351 ; – sehr betrauert, Maneth. 6.166.
πολυπενθής
-έος
[πολυ-, πολύς + πένθος.]
Full of sorrows, sorrowful, woeful Il. 9.563 : Od. 14.386, Od. 23.15.
πολυπενθής , ές: much - mourning, deeply mournful, Il. 9.563, Od. 23.15.
πολυπενθής
πολῠ-πενθής, ές
πένθος
- much-mourning, exceeding mournful, Hom., Aesch.