πολυπλάνητος
πολυπλάνητος, wandering
πολυ-πλάνητος [ᾰ], ον,
- = foreg., γένος, of the Dorians, Hdt. 1.56; αἰὼν π. αἰεί E. Hipp. 1110 (lyr.); π. πόνος the pains of wandering, Id. Hel. 1319 (lyr.).
- II of blows, falling in every direction, A. Ch. 425 (lyr.).
πολυπλάνητος, ος, ον [ᾰ]
1 qui erre de tous côtés, Hdt. 1, 56 ; πόνοι, Eur. Hel. 1319, les souffrances que cause une course errante ; cf. Eur. Hipp. 1110 ||
2 qui tombe de tous côtés, en parl. de coups, Eschl. Ch. 425 ||
➳ Ion. πουλυπλάνητος, Hdt. l. c.
Étym. π. πλανάομαι.
πολυπλάνητος, = πολυπλανής, Her. 1.56 ; übertr., χερὸς ὀρέγματα, Aesch. Ch. 419 ; αἰών, Eur. Hipp. 1110 ; πόνοι, Hec. 1319.
πολυπλάνητος
πολυ-πλάνητος (ᾰ), ον,
= πολυπλανής
- IHdt., Eur.; π. πόνοι the pains of wandering, Eur.
- IIof blows, falling in every direction, Aesch.