πολῖτις
πολῖτις, πολῖτις, ἡ, female citizen (noun)
πολῖτις, ιδος (acc. -ῖτιν SIG 1012.24 (Cos, ii/i B. C., prob.), Porph. Hist.Phil. 12),
- fem. of πολίτης, S. El. 1227, E. El. 1335 (anap.), Pl. Lg. 814c, Arist. Pol. 1275b32, IG 12(7).386.21 (Aegiale, iii B. C.), etc.
πολῖτις, ιδος (ἡ) [ῑῐδ]
1 habitante de la cité, citoyenne, Soph. El. 1227 ; Eur. El. 1335 ; Plat. Leg. 814c ; Arstt. Pol. 3, 2, 3, etc. ||
2 protectrice de la cité, Din. 98, 19.
Étym. fém. de πολίτης.
πολῖτις, ιδος, ἡ, fem. zu πολίτης, Bürgerin, Mitbürgerin ; Soph. El. 1218 ; Eur. El. 1336 ; Plat. Legg. VII.814c ; Isae. 8.43 ; Dem. u. Sp. – Auch Ἀθηνᾶ, Din. 1.64, wie πολιάς.
πολῖτις, ιδος,
fem. of πολίτης, Soph., Eur., etc.