πολιτοκοπέω
πολῑτο-κοπέω,
- = δημοκοπέω, Antipho Soph. 113.
- II = λοιδορεῖν, κωμῳδεῖν, Pl.Com. 105, Diph. 131.
πολιτοκοπέω-ῶ [ῑ]
1 capter la faveur de ses concitoyens, Diph. (Com. fr. 4, 429) ||
2 se moquer de, outrager, Plat. com. 2-2, 650 Mein.
Étym. *πολιτοκόπος de πολίτης, κόπτω.
πολιτοκοπέω, [ῑ], = δημοκοπέω ; Diphil. bei Phot. lex.; Plat. com. braucht es auch = κωμῳδεῖν, λοιδορεῖν, s. B.A. 57.