πολισσοῦχος
πολισσοῦχος, dwelling in the city
πολισσοῦχος, ον,
- poet. for πολιοῦχος, θεοί A. Th. 69, 185, 271, Ag. 338; also of patrons or eponymous heroes, Ἰδομενεύς GDI 5074 (Crete); Κραταιμένης Call. Aet. Oxy. 2080.79 [Fr. 43.77 Pf.].
- II dwelling in the city, λεώς, βροτοί, A. Eu. 775, 883.
πολισσοῦχος, ος, ον :
1 protecteur de la cité, Eschl. Sept. 69, 185, 271 ; Ag. 338 ||
2 qui habite la cité, Eschl. Eum. 775, 883, etc.
Étym. πολισσόος, ἔχω.
1. de stad beschermend:
2. de stad bewonend:
πολισσοῦχος, = πολισοῦχος.
πολισσοῦχος
πολισ-σοῦχος, ον,
- Ipoetic for πολιοῦχος, Aesch.
- IIdwelling in the city, Aesch.