ποππυσμός
ποππυσμός, a whistling
ποππ-υσμός, ὁ,
- = foreg., X. Eq. 9.10, Plu. QConv. 2.713b (pl.), Poll. 1.210, v.l. in D.H. Comp. 14; σιγμοῖς καὶ π. Nicom. Harm. 6, cf. PMag.Leid.W. 1.37; of applause, Plu. Laud. 2.545c: Lat. poppysmus, of the sound made on seeing lightning, Plin. HN 28.25 (pl.); ὁ ἱερακοπρόσωπος κορκόδειλος . . τὸν θεὸν ἀσπάζεται τῷ π. PMag.Leid.W. 2.1.
ποππυσμός, οῦ (ὁ)
1 appel de la langue pour flatter un cheval, Xén. Eq. 9, 10 ; Plut. M. 713b ||
2 sorte de sifflement, DH. Comp. 14 ; Plut. M. 545c.
Étym. ποππύζω.
ποππυσμός, ὁ, = πόππυσμα ; τῷ ποππυσμῷ μὲν πραΰνεσθαι τοὺς ἵππους, κλωσμῷ δὲ ἐγείρεσθαι, Xen. Hipp. 9.10 ; Plut. Symp. 7.8.4.
el cocodrilo de rostro de halcón saluda al dios con un chasquido de labios en los cuatro puntos de cambio
el sexto compañero de tu nombre es un quejido
ποππυσμός, οῦ, ὁ,
ποππύζω
- a whistling, Xen.