πορευτικός
πορευτικός, going on foot, walking
πορ-ευτικός, ή,όν,
- going on foot, walking, τὰ π. ζῷα, opp. πτηνά, ἑρπυστικά, νευστικά, Arist. HA 487b16, al.; π. κίνησις Id. de An. 432b14.
- II of or for a march, τὰ π. διαστήματα Plb. 12.19.7; π. ἀγωγή Id. 12.20.6.
- 2 for conveyance, ὁ π. Ἀλεξανδρεῖνος στόλος, of the cornfleet, IG 14.918 (ii A.D.); ὁ στόλος . . ὁ ἐκ πλοίων πορευτικῶν Arch.Pap. 2.447 (Alexandria, ii A.D.).
πορευτικός, ή, όν :
1 qui a la faculté de marcher, Arstt. H.A. 1, 1, 19, etc. ||
2 qui concerne la marche, Arstt. An. 3, 9, 5 ||
3 qui concerne une troupe en marche, Pol. 12, 19, 7, etc.
Étym. πορεύω.
πορευτικός, gehend, ζῷα, Ggstz von πτηνά, Arist. H.A. 8.1, part.anim. 1.3 u. Sp. – Zum Gange, Marsche gehörig ; τὰ πορευτικὰ διαστήματα, Pol. 12.19.7 ; ἀγωγή, 12.20.6.