πορεύσιμος
πορεύσιμος, that may be crossed, passable
πορ-εύσιμος, ον, also η, ον Them. Or. 6.83c:—
- that may be crossed, passable, ἡ τοῦ ποταμοῦ ὁδὸς π. ἀνθρώποις ἐγίγνετο X. Cyr. 7.5.16; εἰ π. εἴη τὸ ἔδαφος τοῦ ποταμοῦ ib. 18; π. ἦν τὸ . . πέλαγος Pl. Ti. 24e; [θύραι] ἀνθρώποις π. Porph. Antr. 3; παρεχέτωσαν . . π. τὰς ὁδούς OGI 483.30 (Pergam.): in neut., [ὁδόν], ἥνπερ ἦν πορεύσιμον by which it was possible to pass, E. El. 1046.
- II Act., able to go or travel, Pl. Epin. 981d.
- 2 able to carry, π. ὄχημα τοῖς κομιζομένοις, of the sea, Plu. Util. 2.86e.
πορεύσιμος, ος, ον [ῐ]
I pass. ou intr.
1 où l’on peut passer, praticable, accessible, Eur. El. 1046 ; Xén. Cyr. 7, 5, 16 ; Plat. Tim. 24e, etc. ||
2 qui a la faculté de marcher, Plat. Epin. 981d ||
II act. qui peut transporter, Plut. M. 86e ||
➳ Fém. -η, Thém. 53d.
Étym. πορεύω.
1. pass. begaanbaar;
2. act. in staat te gaan.
πορεύσιμος, ον, gangbar, wegsam, ὁδός, Eur. El. 1046 ; τότε πορεύσιμον ἦν τὸ πέλαγος, Plat. Tim. 24e ; Xen. Cyr. 7.5.16. – Auch akt., fähig zu reisen, zu gehen, im Ggstz von μόνιμος, Plat. Epinom. 981d ; Plut. de cap. util. ex host. p. 270 sagt πορεύσιμον ὄχημα = πορεῖον.
πορεύσιμος, ον,
- that may be crossed, passable, Xen.:—of a road, possible to pass, Eur.