ποῖος

ποῖος, α, ον, Ion. κοῖος, η, ον,

• of what kind? in Hom. commonly expressing surprise and anger, π. τὸν μῦθον ἔειπες what manner of speech hast thou spoken! Il. 1.552, al.; ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων 4.350, al.; simply, ποῖον ἔειπες 13.824, Od. 2.85, al.; ποῖον ἔρεξας Il. 23.570; ποῖοί κʼ εἶτʼ Ὀδυσῆϊ ἀμυνέμεν what sort would ye be to . . ! Od. 21.195; in simple questions, ποίῃ . . νηΐ σε ναῦται ἤγαγον; 16.222; κοίῃ χειρί; Hdt. 4.155, cf. A. Th. 304 (lyr.), etc.; ποῖος οὐ interrog., equiv. to every affirm., Hdt. 7.21, S. OT 420, etc.
• • • 2 freq. in Com. and Prose dialogue, used in repeating a word used by the former speaker, to express scornful surprise, Πρωτέως τάδʼ ἐστὶ μέλαθρα. Answ. ποίου Πρωτέως; Ar. Th. 874, cf. Ach. 62, 157, 761, Nu. 367, Pl. Tht. 180b, Grg. 490e, Chrm. 174b: twice in Trag., S. Tr. 427, E. Hel. 567: with Art., τὰν ποίαν σύριγγα; Theoc. 5.5: abbrev. ποῖ (q.v.).
    • 3 with the Art., when the question implies a Noun which is defined by the Art. or the context, τὸ π. εὑρὼν . . φάρμακον; A. Pr. 251; τὰ π. τρύχη; μῶν ἐν οἷς . .; Ar. Ach. 418; λέγεις δὲ τὴν π. κατάστασιν ὀλιγαρχίαν; Answ. τὴν ἀπὸ τιμημάτων πολιτείαν Pl. R. 550c: freq. with the demonstr., ὁ ποῖος οὗτος Λάμαχος; Answ. ὁ δεινός, ὁ ταλαύρινος . . Ar. Ach. 963, cf. Nu. 1270, Timocl. 12.4 (corr. Elmsley): sts. the answer is given more generally, S. OT 120, 291, OC 1415, Ph. 1229: in Prose, τὸ π.; Pl. Sph. 220e, etc.; τὸ π. δή; Id. Tht. 147d, Phdr. 279a; τὰ π. ταῦτα; Id. Cra. 395d, etc.; τῆς π. μερίδος γενέσθαι τὴν πόλιν ἐβούλετʼ ἄν; D. 18.64: so also without the Art., κοῖα ταῦτα λέγεις; Hdt. 7.48; π. Ἐρινὺν τήνδε . .; what sort of Fury is this that . .? A. Ag. 1119; π. ἐρεῖς τόδʼ ἔπος; what sort of word is this that thou wilt speak? S. Ph. 1204 (lyr.), cf. 441, etc.
    • 4 ποῖός τις; making the question less definite, κοῖόν μέ τινα νομίζουσι Πέρσαι εἶναι; Hdt. 3.34, cf. S. OC 1163, X. HG 4.1.6, etc.: with Art., τὰ ποῖʼ ἄττα; Id. Cyr. 3.3.8, cf. Pl. Sph. 240c.
  • II like ὁποῖος, in indirect questions, διδάξω . . ποῖα χρὴ λέγειν A. Supp. 519, cf. Pr. 196, S. Ph. 153 (lyr.), etc.; ποῖα ἄττα δεῖ ἡμᾶς λέγειν Pl. R. 398c; οὐκ οἶδα ὁποίᾳ τόλμῃ ἢ ποίοις λόγοις χρώμενος ἐρῶ ib. 414d; εἴρετο . . κοῖός τις δοκέοι ἀνὴρ εἶναι Hdt. 3.34; doubled, ποίαν χρὴ [γυναῖκα] ποίῳ ἀνδρὶ συνοῦσαν τίκτειν Pl. Tht. 149d.
  • III = ποδαπός; ποῖος οὑτοσὶ <ὁ> Τιμόθεος;—Μιλήσιός τις . . Pherecr. 145.20, cf. Call. Epigr. 36.
  • • 2 whose? ἐν π. δυνάμει ἢ ἐν π. ὀνόματι; Act.Ap. 4.7, cf. Ev.Matt. 21.23.
  • IV simply, what, which? esp. of place or time, ποίης ἐξ εὔχεται εἶναι γαίης; Od. 1.406, cf. Pi. P. 4.97; ἐν π. πόλει; Eup. 23 D., cf. Alex. 267.6; ἐκ ποίας πόλεως σὺ εἶ; LXX 2 Ki. 15.2, cf. 3 Ki. 13.12, al., Act.Ap. 23.34; ποίᾳ ἄλλῃ (sc. ὁδῷ); by what other way? Ar. Av. 1219 (hence κοίῃ metaph., how? Hdt. 1.30); ποίου χρόνου; since what time? A. Ag. 278, cf. E. IA 815 (nisi leg. πόσον) ; ἀπὸ π. χρόνου; Ar. Av. 920, UPZ 65.7 (ii B.C.); ἀπὸ ποίου ἔτους PAmh. 2.68.7 (i A.D.); ποίᾳ ἡμέρᾳ; Ev.Matt. 24.42, cf. Hyp. Epit. 31, Arist. Cat. 5a20, 22, SIG 826 E ii28 (Delph., ii B.C.), IG 5(1).1390.113 (Andania, i B.C.), PUniv.Giss. 20.18 (ii A.D.); φυλᾶς ἑλομένοις ἑκάστου ( = -ῳ) ποίας κε βέλλειτει ( ἧστινος ἂν βούληται, sc. εἶναι) IG 9(2).517.20 (Larissa, iii B.C.); ποίας φυλῆς ἐστι LXX To. 5.8; π., = quis, Gloss.
  • V = πότερος, An.Ox. 1.284.
  • VI Adv. ποίως Hdn.Gr. 2.925, Bacch. Harm. 93. [The first syll. is sts. short in Trag. and Com., A. Supp. 911, Ar. V. 1369.]

ποῖος, ποία, ποῖον, in ion. Prosa κοῖος, κοίη, κοῖον (vgl. ΠΟΣ), wie beschaffen ? welch einer ? was für einer ? das lat. qualis ? bei Hom. häufig ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων, u. ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες, was sprachst du da für ein Wort, gew. mit dem Nebenbegriffe staunender Entrüstung, mehr Ausruf als eigtl. Frage ; auch ποῖον ἔειπες, Il. 13.824 u. sonst, wie ποῖον ἔρεξας, 23.570 ; ποίης δʼ ἐξ εὔχεται εἶναι γαίης, Od. 1.406 ; ποίαν γαῖαν, Pind. P. 4.97 ; ποίαις τύχαις, N. 1.61 ; ποίῳ τρόπῳ, Aesch. Prom. 765 ; ποίῳ μόρῳ δὲ τούσδε φὴς ὀλωλέναι ; Pers. 438, u. öfter ; ἔστιν δὲ ποῖον τοὔπος ; Soph. O.R. 89 ; Eur., Ar. u. in Prosa ; mit dem Artikel, τὸν ποῖον ; Soph. Phil. 1213 ; τὸ ποῖον ; τὰ ποῖα ; O.R. 120, Trach. 78 ; auch τὰ ποῖα ταῦτα, O.R. 291 u. öfter ; vgl. Porson Eur. Phoen. 719, 892 ; Elmsl. Ar. Ach. 418, 974, Nub. 1270 ; Plat. Theaet. 147d, Soph. 220e u. öfter, wie τὰ ποῖα δὴ λέγεις, Phil. 13d, auch τὰ ποῖα δὴ ταῦτα λέγεις ; Phaed. 81e ; ὑπὲρ τοῦ ποίου τινὸς δεδιέναι, 78b ; oft mit τίς, was für einer, wie ποῖόν τινα οἴει καρπὸν θερίζειν ; Phaedr. 260c. – Gehäuft, ποίαν χρὴ ποίῳ ἀνδρὶ συνοῦσαν ὡς ἀρίστους παῖδας τίκτειν, Theaet. 149d. – Auch in indirekter Frage, καὶ σὸν διδάξω πατέρα, ποῖα χρὴ λέγειν, Aesch. Suppl. 514 ; Folgende. – Wie οἷος c. inf. vrbdn, ποῖοί κʼ εἶτʼ Ὀδυσῆϊ ἀμυνέμεν, Od. 21.195, s. οἷος.
[Erst sehr späte Dichter brauchen die letzte Silbe des fem. zuweilen kurz, also ποῖα, s. Jacobs AP LXV. – Die erste Silbe wird aber auch bei att. Dichtern nicht selten kurz gebraucht.]

ποῖος

-η, -ον.

• • 1

    Of what nature, kind, or sort ? ποῖοί κʼ εἶτʼ Ὀδυσῆϊ ἀμυνέμεν; (what sort of helpers would he find you?) Od. 21.195.

  • 2

    Without special reference to nature, etc., what ? ποίῃ νηΐ σʼ ἤγαγον; Od. 16.222.

    Carrying on an indirect question : ἐρέσθαι ὁππόθεν οὗτος ἀνήρ, ποίης δʼ ἐξ εὔχεται εἶναι γαίης Od. 1.406.

  • 3

    Rather exclamatory than interrogative, expressing surprise or anger : ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες (what a word is this that you have said !) Il. 1.552. Cf. Il. 4.350, Il. 8.209, etc. : Od. 1.64, Od. 3.230, Od. 21.168, etc.

    Absol. : ποῖον ἔειπες Il. 13.824. Cf. Il. 23.570 : Od. 2.85= Od. 17.406, Od. 2.243.

ποῑος

• 1what kind of
• • a introduces dir. quest. “ποίαν γαῖαν, ὦ ξεῖν, εὔχεαι πατρίδʼ ἔμμεν;” P. 4.97 “ποίας δʼ ἀποσπασθεῖσα φύτλας, ὀρέων κευθμῶνας ἔχει σκιοέντων”; P. 9.33
  • b introduces indir. quest. ὁ δέ οἱ φράζε καὶ παντὶ στρατῷ, ποίαις ὁμιλήσει τύχαις N. 1.61

ποῖος : interrog. adj. pron., of what sort? (qualis). Freq. rather exclamatory than interrogative, as in the phrase, ποῖόν σε ϝέπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων; ‘what a speech!’

ποῖος, α, ον

• • Iof what nature? of what sort? Lat. qualis? used in questions:—in Hom. expressing surprise and anger, ποῖον τὸν μῦθον ἔειπες what manner of speech hast thou spoken! ποῖόν σε ἔπος φύγεν ἕρκος ὀδόντων! ποῖον ἔειπες! etc.
  • • 2ποῖος οὐ; interrog., equiv. to ἕκαστος affirm., Hdt., Soph.
    • 3in Attic, often with Art., τὸ ποῖον φάρμακον; Aesch.; τὰ ποῖα τρύχη; Ar.; τὸ ποῖον; Plat., etc.
    • 4ποῖός τις; makes the question less definite, κοῖόν μέ τινα νομίζουσιν εἶναι; Hdt.; ποῖʼ ἄττα; Plat.; τὰ τοῖʼ ἄττα; Xen.
    • 5ποίᾳ, Ionic κοίῃ, as Adv., = πῶς; Lat. quomodo? Hdt., Ar.
  • IIlike ὁποῖος, in indirect questions, διδάξω ποῖα χρὴ λέγειν Aesch. etc. (ποῖος, πόσος must be referred to a primitive *πός, as the correlat. Adjs. οἷος, ὅσος to ὅς.)