ποινῆτις
ποινῆτις, avenging
ποιν-ῆτις, ιδος, ἡ,
- avenging, AP 7.745.5 (Antip. Sid.).
ποινῆτις, ιδος [ῐδ] adj. f. c. le préc. Anth. 7, 745.
ποινῆτις, ιδος, ἡ,
ποινάω
- avenging, Anth.