ποινάτωρ
ποινάτωρ, an avenger, punisher
ποιν-άτωρ [ᾱ], ορος, ὁ, ἡ,
- avenger, punisher, A. Ag. 1281, E. El. 23, 268.
ποινάτωρ, ορος (ὁ) [ᾱ] qui punit, vengeur, Eschl. Ag. 1281 ; Eur. El. 23, 268.
Étym. ποινή.
ποινάτωρ, ορος, ὁ, Strafer, Rächer, Verfolger, Aesch. Ag. 1254, Eur. El. 23.
ποινάτωρ
ποινά_τωρ, ορος, ὁ, ἡ,
- an avenger, punisher, Aesch.