ποινήλατος
ποινήλατος, pursued by the furies
ποινήλ-ᾰτος, ον, (ἐλαύνω)
- pursued by the furies, Anon. ap. Suid.
- II inflicted by them, μανία Simp. in Epict. p.117 D.
ποιν·ήλατος, ος, ον [ᾰ]
1 poursuivi par les Furies vengeresses, Anon. (Suid.) ||
2 envoyé par les Furies vengeresses, Simpl. Epict. p. 117, 36 Dübn.
Étym. ποινή, ἐλαύνω.
ποινήλατος, von den Rachegöttinnen getrieben, gequält, Suid.