προβίβημι
προ·βίβημι (seul. part. prés. épq. προβιβάς) [βῐ] c. προβαίνω, Il. 13, 18, 158 ; Od. 17, 27.
προβίβημι
[προ- 1.]
To stride along forwards, make one’s way or advance with a stride: κραιπνὰ ποσὶ προβιβάς Il. 13.18. Cf. Il. 13.158: Od. 15.555, Od. 17.27. (And see προβιβάω.)