προκάθημαι

προκάθημαι, Ion. προ-κάτημαι, prop. pf. of προκαθέζομαι:—

• to be seated before, π. τοσοῦτο πρὸ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος lie so far in front of Greece, of the Thessalians, Hdt. 7.172.
• • • 2 c. gen., to be seated or lie before a place, so as to defend it, ἐπὶ τῷ στόματι π. τῆς θαλάμης Arist. HA 550b5: hence, generally, protect, defend, τῶν ἑωυτοῦ, Ἰώνων, Hdt. 8.36, 9.106, cf. Th. 8.76, X. HG 5.2.4; τῆς Ῥώμης Plb. 2.24.15, al.; αἱ -καθήμεναι θεαὶ τῆς πόλεως SIG 694.50 (Elaea, ii B. C.): rare in Poets, φυλακὴν . . στρατιᾶς π., of sentinels, E. Rh. 6 (anap.).
  • II preside over, τὸ προκαθήμενον τῆς πόλεως Pl. Lg. 758d; τοῦ πλήθους Arist. Pol. 1322b14: metaph., γεύσεως ὄσφρησις π. Ph. 1.603.
  • • 2 abs., sit in public or preside, Plb. 5.63.7, etc.; οἱ π. ἄρχοντες Id. 12.16.6.
    • • b sit at meals, καθʼ ἡλικίαν καὶ τιμήν Str. 3.3.7.

προκάθημαι, (ἧμαι), ion. προκάτημαι, davorsitzen, -liegen, vor einem Orte gelegen sein, τοσοῦτο πρὸ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος, Her. 7.172, bes. aber davorliegen, -stehen zum Schutz, zur Verteidigung, τινός, 8.36, 9.106 ; τῆς πόλεως, Plat. Legg. VI.758d ; ὁ νόμος, Antiph. 6.21 ; Eur. vrbdt auch οἳ τετράμοιρον νυκτος φρουρὰν προκάθηνται, Rhes. 7 ; τὸ προκαθήμενον τῆς πόλεως, Plat. Legg. VI.758d ; τῶν πραγμάτων, Pol. 3.56.5, u. ä. oft ; auch ἐν τῇ Τυρρηνίᾳ, 2.25.2 ; ἐπὶ τῶν τόπων, 3.86.1, auch = öffentlich dasitzen, z.B. zu Gericht od. dgl., 5.63.7, 12.16.6, ἐπὶ βήματος, DL. 49.40. – voransitzen, auf einem Ehrenplatze, προκάθηνται καθʼ ἡλικίαν καὶ τιμήν, Strab. 3.3.7.

προκάθημαι Ionic -κάτημαι properly perf. of προκαθέζομαι

• • Ito be seated before, πρὸ τῆς ἄλλης Ἑλλάδος πρ. to lie in front of the rest of Greece, of the Thessalians, Hdt.
  • • 2c. gen. to be seated or lie before a place, and so, to protect, defend, Hdt., Thuc.; στρατιᾶς πρ. Eur.
  • IIto preside over, τῆς πόλεως Plat.