προσαιρέομαι
προσαιρέομαι, to choose for oneself
προσαιρέομαι, Med.,
- choose and associate with, τινάς τινι ξυμβούλους Th. 5.63; ἑωυτῷ π. τινά take for oneʼs companion or ally, Hdt. 9.10; κοινὸν αὑτοῖς [διαιτητήν] D. 59.45; σφίσιν αὐτοῖς ἄρχοντας Arist. Ath. 35.1; ὁ αἰσυμνήτης τοὺς προσεταίρους -εῖται SIG 57.7 (Milet., v B. C.), cf. IG 1(2).56.27, 84.38.
- II choose in addition to, τινά τινι X. HG 6.2.39; στρατηγοὺς πρὸς τοῖς ὑπάρχουσι ib. 2.1.16.
- III Act. προσαιρεῖν appoint as oneʼs assistant, POxy. 58.17 (iii A.D.): aor. part. προσελών dub. sens. in PPetr. 2.20 iii 9 (cf. 3p.76, iii B.C.).
προσ·αιρέομαι-οῦμαι (f. προσαιρήσομαι, ao. 2 προσειλόμην, etc.) :
1 choisir pour associé, adjoindre dans son propre intérêt : τινά τινι, Thc. 5, 63, une personne à une autre ; ἑωυτῷ τινα, Hdt. 3, 130, etc. prendre qqn pour soi à titre d’associé ou d’allié ||
2 choisir en outre : τινά τινι, Xén. Hell. 6, 2, 39 ; ou τινα πρός τινι, Xén. Hell. 2, 1, 16, une personne outre une autre.
1. bij zich nemen:
2. erbij kiezen:
προσαιρέομαι, (αἱρέω), dazu erwählen od. annehmen ; ἑαυτῷ τινα, sich Einen zum Gefährten od. Genossen wählen, Her. 9.10 ; Plat. Legg. VI.754c, Xen. Cyr. 1.5.57 ; de rep.Lac. 15.5 ; κοινὸν διαιτητήν, Dem. 59.45 ; Sp.
προσαιρέομαι
- IMid. to choose for oneself, ἑαυτῷ πρ. τινα to take for oneʼs companion or ally, Lat. cooptare, Hdt.
- IIgenerally, to choose in addition to, τινά τινι Thuc., Xen.