προσμαθητέον
προσμαθητέον, one must learn besides
προσμᾰθητέον,
- one must learn besides, X. Oec. 13.1.
προσμαθητέον, vb. de προσμανθάνω, Xén. Œc. 13, 1.
προσμαθητέον, one must learn besides