προσμάχομαι
προσμάχομαι, to fight against
προσμάχομαι [ᾰ], aor. -εμᾰχεσάμην J. AJ 20.4.1:—
- fight against, τῇ δειλίᾳ Pl. Lg. 647c, cf. 830a, Plb. 1.28.9; assault a town, X. Cyr. 7.5.7; τοῖς τείχεσιν Plu. Demetr. 33; κατὰ τὰς κλίμακας X. HG 7.2.7.
προσ·μάχομαι (seul. prés. et impf.) [ᾰ] combattre contre, dat. Plat. Leg. 647c, etc. ; Pol. 1, 28, 9 ; particul. s’élancer contre, donner l’assaut à, dat. Plut. Demetr. 33 ; abs. Xén. Cyr. 7, 5, 7.
προσμάχομαι, (μάχομαι), bestreiten, bekämpfen, c. dat., Plat. Legg. I.647c, VIII.830a. u. Folgde, τοῖς πολεμίοις, Pol. 1.28.9 ; auch von Städten, stürmen, Xen. Cyr. 7.5.7 ; τοῖς τείχεσι, Plut.
προσμάχομαι
fut. Attic -μαχοῦμαι
- Dep. to fight against, τινι Plat.: to assault a town, Xen.