προσλογιστέον
προσλογιστέον, one must reckon in addition
προσλογ-ιστέον,
- one must reckon in addition, Hp. Hum. 13: also pl. -ιστέα, στράτευμα τούτῳ Hdt. 7.185.
προσλογιστέον, vb. du préc. Hpc. 55, 33 ; plur. neutre προσλογιστέα, Hdt. 7, 185.
1. er moet bijgeteld worden:
2. er moet ook in overweging genomen worden: