προσλιπαρέω
προσλιπαρέω, to persevere
προσλῑπᾰρ-έω,
- keep close to, τοῖς χρήμασιν, ὥσπερ κηρίοις μέλιτται Plu. Aem. 23; π. τοῖς μαχομένοις stand by them to the end, Id. Mul.virt. 2.245c: c. part., persevere, π. νηχόμενον Agathin. ap. Orib. 10.7.25: c. acc., continue to occupy, [χώραν] Arr. Epict. 3.24.33: abs., persevere, Luc. Abd. 16, Ruf. ap. Orib. 8.21.15; to be importunate, Plu. Pomp. 13; but, continue to listen to a speaker, Id. Aud. 2.39a: c. acc. et inf., ταῦτα πραχθῆναι Jul. Or. 7.225a.
προσ·λιπαρέω-ῶ [ῑᾰ] :
1 s’attacher à, acc. Arr. Epict. 3, 24, 33 ; dat. τοῖς χρήμασιν π. Plut. Æmil. 23, s’attacher à l’argent ||
2 insister auprès de, presser, dat. Luc. Abd. 16 ; abs. Plut. Pomp. 13.
προσλιπαρέω, [ῑ] 1) bei einer Sache, an einem Orte verharren, verweilen, τῇ χώρᾳ, Arr. Epict. 3.24 ; sich beharrlich mit einer Sache beschäftigen, fortwährend ihr obliegen, c. dat., Plut. de audit. 3 ; τοῖς χρήμασι, Aem. 23.
2) insbes. mit unablässigen Bitten anliegen, inständig bitten, τινί, Luc. Abdic. 16 ; Plut. Eum. E.
2) insbes. mit unablässigen Bitten anliegen, inständig bitten, τινί, Luc. Abdic. 16 ; Plut. Eum. E.
προσλιπαρέω
fut. ήσω
- to persevere or persist in, τοῖς χρήμασι in money-making, Plut.:— to importune, τινί Luc.: absol. to be importunate, Plut.