προσμαρτυρέω
προσμαρτυρέω, to confirm by evidence
προσμαρτ-ῠρέω,
- bear witness in addition, π. τούτους εἶναι κληρονόμους Is. 6.45; confirm by evidence, τῇ προκλήσει τὴν διαθήκην D. 45.12, cf. ib. 88; π. ταῦτά τινι Plu. Arist. 25, etc.: c. dat., bear additional witness to, confirm a thing, τὰ πράγματα -εμαρτύρησε τοῖς λογισμοῖς Plb. 3.89.4, cf. Plu. Cons.Apoll. 2.119e, etc.:—Pass., προσεμαρτυρεῖτο αὐτῷ ὅτι . . PCair.Zen. 288.7 (iii B.C.), cf. S.E. M. 7.212.
- 2 ascribe, πάντα τῷ θεῷ J. AJ 5.8.9.
- II Astrol., to be also in aspect, Procl. Par.Ptol. 249, Man. 4.384.
προσ·μαρτυρέω-ῶ [ῠ] attester en outre, d’où confirmer par son témoignage : τινι, Pol. 3, 90, 4 ; Plut. M. 119e, etc. qqe ch. ; τινί τι, Plut. Arist. 25, etc. témoigner de qqe ch. en faveur de qqn ; avec une prop. inf. confirmer par son témoignage que, etc. ; Is. 60, 42.
προσμαρτυρέω, noch dazu bezeugen, πρὸς ὑπερβολήν, Isae. 6.45 ; durch sein Zeugnis bestätigen, c. dat. der Sache, τῇ προκλήσει, Dem. 45.12 ; τὰ πράγματα προσεμαρτύρησε τοῖς λογισμοῖς αὐτοῦ, Pol. 3.90.4 ; Luc. salt. 23 ; τῷ ῥηθέντι, Plut. consol.Apoll. p. 363.
προσμαρτυρέω
fut. ήσω
- Ito confirm by evidence, Dem.
- IIintr., πρ. τινί to bear additional witness to a thing, Polyb.