προτεμένισμα
προτεμένισμα, the precincts
προτεμένισμα, ατος, τό, (τέμενος)
- precincts or entrance of a τέμενος, Th. 1.134, Chor. p.85 B.; vestibule or outer court of a temple, Hld. 5.15, etc.
προ·τεμένισμα, ατος (τὸ) vestibule ou parvis d’un temple, Thc. 1, 134 ; Hld. 5, 15, etc.
Étym. π. τεμενίζω.
προτεμένισμα, τό, Vorraum, bes. Vorraum im Tempel, wo man sich mit Weihwasser wusch, Thuc. 1.134 u. Sp.
προτεμένισμα
προ-τεμένισμα, ατος, τό,
τέμενος
- the precincts or entrance of a τέμενος, Thuc.