σκάφος
σκάφος, a digging, hoeing
σκάφος2, (the hull of) a ship
Could not find σκάφος2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
σκάφος [ᾰ] (A), ὁ,
- digging, hoeing, τότε δὴ σ. οὐκέτι οἰνέων the time for hoeing vines, Hes. Op. 572; ὁ δεύτερος σ. τῶν νέων ἀμπέλων Gp. 3.4.5.
σκάφος [ᾰ] (B), εος, τό,
- hull of a ship, Hdt. 7.182, Th. 1.50; ἐν μέσῳ σκάφει S. Tr. 803; ὑπτιοῦτο δὲ σκάφη νεῶν A. Pers. 419; ναυτικὰ σ. S. Aj. 1278; Ἀργοῦς σκάφος E. Med. 1; ναὸς or νεὼς σ., poet. = ναῦς, Id. IT 1345, al.: generally, ship, οὐδʼ ἐπόντισε σ. A. Ag. 1013 (lyr.), cf. Supp. 440, Ar. Ach. 541, D. 9.69, BGU 1755.4 (i B.C.), etc.; σκάφευς ἀνάσσων Alcm. 72 (nisi leg. Καφεύς = Κηφεύς): metaph., πόλεως σ. the ship of the state, Ar. V. 29.
- b τὸ ἴδιον κυβερνῆσαι σ. ‘paddle oneʼs own canoe’, Phld. Rh. 2.294 S.
- 2 hollow of the external ear, Poll. 2.85.
- II = σκαφεῖον, AP 6.21.7.
1 σκάφος, ου (ὁ) [ᾰ] époque favorable pour façonner la vigne, Hés. O. 570 ; Geop. 3, 4, 5.
Étym. v. le suiv.
2 σκάφος, εος-ους (τὸ) [ᾰ] objet creusé, particul. :
1 carène de navire, Hdt. 7, 182 ; Thc. 1, 50 ; Eschl. Pers. 419 ; Soph. Aj. 1278 ; Eur. I.T. 742, etc. ; d’où navire, vaisseau, Eschl. Ag. 1014 ; Ar. Ach. 541 ; Dém. 128, 21 ; fig. en parl. du vaisseau de l’État, Ar. Vesp. 29 ||
2 arrosoir, Anth. 6, 21.
Étym. σκάπτω.
2. σκάφος -ους, zonder contr. -εος, τό [σκάπτω] romp, ruim (van schip); alg. schip: τοῦ … σκάφεος ἐκράτησαν οἱ βάρβαροι de barbaren maakten zich meester van het schip Hdt. 7.182; overdr.: τὸ σκάφος τῆς πόλεως het schip van de staat Aristoph. Ve. 29.
σκάφος ¹, τό, das Graben ; σκάφος οἰνέων, die rechte Zeit, Weinstöcke einzugraben oder zu behäufeln, Hes. O. 574, wo man mit veränderter Bdtg auch σκαφός hat schreiben wollen ; – die Grube, bes. ein Wasserbehälter, Sp.; – das Grabscheit.
σκάφος ², τό, jeder ausgehöhlte Körper ; bes. Schiffsbauch, Schiff, ὑπτιοῦτο δὲ σκάφη νεῶν Aesch. Pers. 411, οὐδʼ ἐπόντισε σκάφος Ag. 985 ; Suppl. 435 ; ναυτικὰ σκάφη, Soph. Aj. 1257 ; ἐν μέσῳ σκάφει θέντες σφε, Tr. 800 ; Ἀργοῦς σκάφος, Eur. Med. 1 ; πευκᾶεν, Andr. 864 ; auch ναὸς εἰσβήσω σκάφος, I.T. 742, vgl. Rhes. 392 ; πόντιον σκάφος, Troad. 1085 ; ἐκπλεύσας σκάφει, Ar. Ach. 515 ; auch τῆς πόλεως, Vesp. 29 ; Schiff Her. 7.182 ; τὰ σκάφη τῶν νεῶν, Thuc. 1.50 ; σκάφη κατάφρακτα, Pol. 16.2.10.
Bei Poll. 2.85 die Höhlung des äußern Ohres.
Bei Poll. 2.85 die Höhlung des äußern Ohres.
σκάφος
σκάφος (ᾰ), ὁ,
σκάπτω
- a digging, hoeing, σκάφος οἰνέων the time for hoeing vines, Hes.
σκάφος2
σκάφος (ᾰ), ος, εος, τό,
σκάπτω
- Ithe hull of a ship, Lat. alveus, Hdt., Trag.:—generally, a ship, Aesch., Ar., etc.
- II= σκαφίς II, Anth.