σπερμαίνω
σπερμαίνω, to sow with seed: to beget
σπερμ-αίνω,
- sow with seed, fertilize, of the Nile, Plu. Isid. 2.366a; of the male, Horap. 2.115: c. acc. cogn., σ. σπέρμα Aq., Thd. Ge. 1.29.
- 2 metaph., procreate, σ. γενεήν Hes. Op. 736, cf. Call. Fr. 207: abs., Arist. Pr. 876b39:—Med., Nonn. D. 3.295.
σπερμαίνω :
1 procréer, Hés. O. 734 ; Call. fr. 207 ; abs. Arstt. Probl. 4, 4, 2 ||
2 féconder, en parl. du Nil, Plut. M. 366a ||
Moy. c. à l’act. 1, Nonn. D. 3, 295.
Étym. σπέρμα.
σπερμαίνω, wie σπείρω, säen ; γενεήν, Hes. O. 736, eine Nachkommenschaft erzeugen ; – befruchten, vom Nil, Plut. Is. et Os. 38.
σπερμαίνω,
- to sow with seed: to beget, Hes.