σπερματίζω
σπερματίζω, sow
σπερμ-ᾰτίζω,
- sow, τι εἰς γῆν Herm. ap. Stob. 1.21.9:—Pass., of a woman, conceive, become pregnant, LXX Le. 12.2.
- 2 ἐξ Ἀπόλλωνος αὐτὸν σ. make him son of A., Eust. 1348.52.
- II intr., of plants, to be in seed, LXX Ex. 9.31.
σπερματίζω [ᾰ]
1 tr. répandre de la semence, Herm. (Stob. Ecl. 1, 476) ; fig. féconder, Spt. Lev. 12, 2 ||
2 intr. être en graines, Spt. Ex. 9, 31.
Étym. σπέρμα.
σπερματίζω, = σπερμαίνω, bes. Samen von sich geben, LXX.