σπερμάτωσις
σπερμάτωσις, a bearing of seed, seeding
σπερμᾰτ-ωσις, εως, ἡ,
- a bearing of seed, seeding, Phan.Hist. 25 [37].
σπερμάτωσις, εως (ἡ) [ᾰ] action d’ensemencer, ensemencement, Phænias (Ath. 61f).
Étym. σπερματόω.
σπερμάτωσις, ἡ, das Besäen, das Samenansetzen, -bringen, Phanias bei Ath. II.61f.