σπερμεῖον
σπερμ-εῖον, τό,
- = σπέρμα, Nic. Al. 201, Th. 599, 894, al.
σπερμεῖον, ου (τὸ) semence, Nic. Al. 201, Th. 599, etc.
Étym. neutre du suiv.
σπερμεῖον, τό, = σπέρμα, Nic. Ther. 599.