σποραδικός
σποραδικός, scattered
σπορ-ᾰδικός, ή, όν,
- scattered, i.e. not living in communities, θηρία, ζῷα, Arist. Pol. 1256a23, HA 488a3; σποραδικοὶ ἀπολώλασι Th. 2.4 as loosely cited by Gal. 17(1).2.
σποραδικός, ή, όν [ᾰ] dispersé : ζῷα σποραδικά, Arstt. Pol. 1, 8, 5, etc. animaux qui vivent solitaires et errants (p. opp. à ἀγελαῖα) ; σποραδικὸν νόσημα, Gal. maladie sporadique.
Étym. σποράς.
σποραδικός, zerstreut ; ζῷα, Tiere, die nicht gesellig sind, einzeln leben, Ggstz ἀγελαῖα, Arist. Pol. 1.3.3 ; νοσήματα, die zu allen Zeiten u. an allen Orten herrschen, Medic.
σποραδικός
σπορᾰδικός, ή, όν
- scattered, τὰ σπ. ζῷα, opp. to τὰ ἀγελαῖα (gregarious), Arist.