σπόρος
σπόρος, a sowing
σπόρος, ὁ, (σπείρω)
- sowing, Hdt. 8.109, X. Oec. 7.20, Theoc. 16.94, etc.; μετὰ τὸν σ. Pl. Ti. 42d: metaph., ὁ γαμήλιος σ. καὶ ἄροτος Plu. Coniug. 2.144b: pl., Thphr. HP 7.5.5.
- 2 seed-time, X. Oec. 17.4; ἀπὸ σπόρω Theoc. 10.14.
- II seed, λίνου σ. Hp. Epid. 7.65; σ. ἐν νειοῖσιν βάλλοντες Theoc. 25.25, cf. A.R. 3.413, Ev.Marc. 4.26, etc.
- 2 harvest, crop, Hdt. 4.53, PGrenf. 2.36.16 (i B.C.), etc.; ὁ πρώϊμος σ. OGI 56.68 (Canopus, iii B.C.); γᾶς σ. S. Ph. 706 (lyr.).
- 3 offspring, Lyc. 221,750.
- 4 semen genitale, v.l. for γονή in Hp. Vict. 2.54.
σπόρος, ου (ὁ)
1 ensemencement, Hdt. 8, 109 ; Xén. Œc. 7, 20 ; Plat. Tim. 42b ; Plut. M. 144b ; d’où temps des semailles, Xén. Œc. 17, 4 ; Thcr. Idyl. 10, 14 ; Plat. Tim. 42d ||
2 semence, A. Rh. 3, 413 ; Thcr. Idyl. 25, 5 ; Anth. 11, 365 ; Plut. M. 670b ; d’où produit, Hdt. 4, 53 ; Soph. Ph. 706 ; particul. semence génitale, Hpc. 359, 41, etc. ; Plut. M. 144b ; d’où fig. rejeton, enfant, Lyc. 221, 750, etc. ||
➳ Gén. dor. σπόρω, Thcr. Idyl. 10, 14.
Étym. σπείρω.
σπόρος, ὁ, das Säen, Xen. Oec. 7.20 ; die Saat, Her. 8.109 ; Plat. Tim. 42d ; der Samen, Plut. Symp. 4.5.2 ; das Erzeugte, φορβὰν ἱερᾶς γᾶς σπόρον, Soph. Phil. 700.
Strong 4703
= σπορά,
1. sowing or seedtime.
2. seed sown (so usually in late Gk.): Mk 4:26, 27, Lk 8:5, 11, II Co 9:10 a (LTr.); metaph., of almsgiving, II Co 9:10
b.†
σπόρος, ὁ,
σπείρω
- Ia sowing, Hdt., Xen., etc.
- 2seed-time, Xen., Theocr.
- IIseed, Theocr.
- 2produce, fruit, harvest, crop, Hdt., Soph.