σπόριμος
σπόριμος, sown, to be sown, fit for sowing
σπόρῐμος, ον (ᾱ, ον Hymn.Is. 162; η, ον, v. infr. Ι.3), (σπείρω)
- sown, to be sown, fit for sowing, αὖλαξ Theoc. 25.219; γῆ σ. seed-land, X. HG 3.2.10, etc.; so ἡ σ (sc. γῆ) Thphr. HP 6.5.4; σ. ἄρουραι PGiss. 28.4 (ii A.D.), etc.; τὰ σ. the corn-fields, Ev.Matt. 12.1, Gp. 1.12.37; γένοιτο αὐτῷ τὰ σ. ἄσπορα Tab.Defix. in BCH 51.149 (Salamis Cypr.); πεδίων σπορίμαν βάσιν, i.e. solid corn-fields, Hymn.Is. l.c.
- 2 σ. σπέρμα fit for sowing or bearing seed, LXX Ge. 1.29.
- 3 μὴν σ. a month for sowing, Plu. Isid. 2.378e: metaph., σπορίμη ἡμέρα day of conception, Vett.Val. 50.31, Paul.Al. R. 1; σπόριμος γένεσις Cat.Cod.Astr. 8 (1).244.
- 4 μέτρον σ. a measure of seed-corn, AP 6.95 (Antiphil.).
- II Act., αἰδὼς σ.,= τὸ αἰδοῖον, Man. 3.396.
σπόριμος, ος, ον [ῐ]
I pass. :
1 prêt ou propre à être ensemencé, Xén. Hell. 3, 2, 10 ; Thcr. Idyl. 25, 219 ; DS. 1, 36 ; DH. 6, 17, etc. ; ἡ σπόριμος (s. e. γῆ) Th. H.P. 6, 5, 4, la terre préparée ||
2 qui concerne l’ensemencement : σπόριμος μήν, Plut. M. 378e, le mois des semailles ; Anth. 6, 95 ; τὰ σπόριμα, NT. Matth. 12, 1 ; Geop. 1, 12, 37, les semailles ||
II act. qui ensemence, fig. Man. 3, 396 ||
➳ Fém. -η, Man. l. c.
Étym. σπορά.
σπόριμος, besät, zu besäen ; αὖλαξ, Theocr. 25.219 ; γῆ, Xen. Hell. 3.2.10, die §.8 ἀγαθὴ ἐργάζεσθαι heißt ; u. Sp.; τὰ σπόριμα, die Saat, NT ; vgl. πήραν μέτρου σιτοδόκον σπορίμου, Antiphil. 4 (VI.95); – αἰδὼς σπορίμη, Zeugungsglied, Maneth. 3.396 ; – μὴν σπ., der Saatmonat, Plut. Is. et Os. 69.
σπόριμος, ον,
σπείρω
- sown, to be sown, fit for sowing, Xen., Theocr.; τὰ σπόριμα the corn-fields, NTest.; μέτρον σπ. a measure of seed-corn, Anth.