Logeion | σπορητός

σπορ-ητός, ὁ,

sown corn, growing corn, A. Ag. 1392.
- - 2 sowing of corn, τὸν σ. διακωλύειν X. HG 4.6.13; also σ. ὀσπρίων Thphr. HP 8.2.8.
  - 3 seed-time, Hp. Hebd. 4 (σποράτος cod.).

σπορητός, οῦ (ὁ)

1 ensemencement, Xén. Hell. 4, 6, 13 ; Th. H.P. 8, 2, 8 ||

2 semence, Eschl. Ag. 1392.

Étym. σπορά.

σπορητός -οῦ, ὁ [~ σπείρω]
1. gezaaid gewas Aeschl. Ag. 1492.
2. het zaaien Xen. Hell. 4.6.13.

σπορητός, ὁ, die Saat ; Διὸς νότῳ γανᾷ σπορητός, Aesch. Ag. 1365 ; ἕως τὸν σπορητὸν διακωλύσῃ, Xen. Hell. 4.6.13, das Säen.

σπορητός, οῦ, ὁ, σπορά

Menu