σπουδαιότης
σπουδαιότης, earnestness, seriousness, goodness
σπουδ-αιότης, ητος, ἡ,
- earnestness, seriousness, goodness, ἤθους Pl. Def. 412e, cf. D.S. 1.93, LXX 3 Ma. 1.9.
σπουδαιότης, ητος (ἡ)
1 en parl. de pers. soin, diligence, empressement, Plat. Def. 412e ||
2 en parl. de choses, bonne qualité, DS. 1, 93.
Étym. σπουδαῖος.
σπουδαιότης, ητος, ἡ, das Wesen des σπουδαῖος, Eile, Eifer, Sorgfalt, Rechtschaffenheit, ἤθους, Plat. def. 412e ; u. Sp., wie DS ; auch von Sachen, Wichtigkeit.