στερρός
στερρός, stiff, firm, solid, strong
στερρός2, barren
Could not find στερρός2 in Logeion dictionaries. Looking for closest alphabetic form.
στερρός (A), ά, όν, also ός, όν E. Hec. 296:—collat. form of στερεός,
- stiff, firm, solid, πόροι Ti.Locr. 101a (Comp.); of earth, opp. χαῦνος, v.l. in Arist. Pr. 934b11; of water, frozen, ῥεῖθρον Hdn. 6.7.7; also, hard, Plu. QConv. 2.725d (Comp.); stiff, strong, δόρυ E. Supp. 711; σ. ἀντικνήμιον stiff, numb with age, Ar. Ach. 218: Comp. -ότερος, δέρμα Gal. 6.32.
- b concrete, σῶμα (viz. the uvula), opp. πάθος, Aret. SA 1.8.
- 2 hard, rugged, uneasy, λέκτρα E. Tr. 114 (anap.); σ. τροφή hard fare, Luc. Lex. 23. Adv., στερρότατα βιῶσαι Id. Macr. 8.
- 3 metaph., stubborn, hard, cruel, ἀνάγκης σ. δῖναι A. Pr. 1052 (anap.), cf. E. Hec. 1295 (anap.); σ. δαίμων, ἀλγηδόνες, Id. Andr. 98, Med. 1031; ψυχή Ar. Nu. 420. Adv. στερρῶς stiffly, obstinately, X. An. 3.1.22; στερρῶς φέρειν χρὴ συμφοράς Men. Mon. 480; tightly, ἐμφραττέτω τὰ ὦτα Paul.Aeg. 3.24.
στερρός (B), όν,
- barren, στερρὸς οὖσα μόσχος E. Andr. 711; [ζῷα] σ. Arist. GA 773b30, 33; cf. στεῖρα (B), στεῖρος.
στερρός, ά, όν, solide, c. à d. :
1 ferme, consistant, p. opp. à mou, fluide, T. Locr. 101a ; Arstt. G.A. 4, 5, 7 ; en parl. de la terre, p. opp. à χαῦνος, Arstt. Probl. 23, 29, etc. ; en parl. de l’eau congelée, Hdn 6, 7, 16 ; p. suite, fort, résistant, en parl. d’une lance, Eur. Suppl. 711 ; du corps, Arét. Caus. m. diut. 1, 8 ||
2 rude, en parl. d’une couche, Eur. Tr. 114 ; de nourriture, Luc. Lex. 23 ||
3 fig. ferme, inflexible, Eschl. Pr. 1052 ; Eur. Andr. 98, etc. ||
➳ Fém. -ός, Eur. Hec. 296.
Étym. att. pour στερεός.
1. hard, stijf, stevig; van lichaamsdelen stijf.
2. overdr.
a. hard, streng, ongemakkelijk:
b. hard, onbuigzaam, hardvochtig:
2. στερρός -όν [~ 2. στεῖρα] onvruchtbaar, steriel.
στερρός, (ἵστημι), auch 2 Endgn, Porson Eur. Hec. 150, = στερεός, starr, hart, fest, im Ggstz zum Weichen, Lockern, Flüssigen ; δόρυ, Eur. Suppl. 711 ; ἐν στερροῖς λέκτροις, Troad. 114 ; Tim.Locr. 101a u. sonst ἡ στερρά, sc. γῆ, das feste Land. – Vom Boden, unergiebig ; auch von Menschen u. Tieren, unfruchtbar.
Uebertr., unbiegsam, hart, grausam ; ἀνάγκης στερραῖς δίναις, Aesch. Prom. 1054 ; οὐκ ἔστιν οὕτω στερρὸς ἀνθρώπου φύσις, Eur. Hec. 296 ; στερρὰ ἀνάγκη, 1295 ; στερρὰς ἀλγηδόνας, Med. 1031 ; ψυχὴ στερρά, Ar. Nub. 419 ; στερρῶς αὐτῶν ἀπειχόμεθα, standhaft, Xen. An. 3.1.22 ; ἐρασταῖς, Flacc. 1 (XII.12).
Vgl. στερεός, στεῖρος, στέριφος u. ä.
Uebertr., unbiegsam, hart, grausam ; ἀνάγκης στερραῖς δίναις, Aesch. Prom. 1054 ; οὐκ ἔστιν οὕτω στερρὸς ἀνθρώπου φύσις, Eur. Hec. 296 ; στερρὰ ἀνάγκη, 1295 ; στερρὰς ἀλγηδόνας, Med. 1031 ; ψυχὴ στερρά, Ar. Nub. 419 ; στερρῶς αὐτῶν ἀπειχόμεθα, standhaft, Xen. An. 3.1.22 ; ἐρασταῖς, Flacc. 1 (XII.12).
Vgl. στερεός, στεῖρος, στέριφος u. ä.
στερρός, ά, όν
= στερεός
- 1stiff, firm, solid, strong, Eur.: stiff with age, Ar.
- 2hard, rugged, uneasy, λέκτρα Eur.
- 3metaph. stubborn, obdurate, hard, Aesch., Eur., etc.:—adv., στερρῶς, stiffly, obstinately, Xen.