Logeion | στολιδωτός

στολιδ-ωτός, ή, όν, (στολίς ΙΙ)

σ. χιτών a long tunic hanging in many folds, X. Cyr. 6.4.2, cf. Poll. 7.54.

στολιδωτός, ή, όν [ῐ] plissé, Xén. Cyr. 6, 4, 2.

Étym. στολιδόω.

στολιδωτός -ή -όν [στολιδόομαι] geplooid, met plooien.

στολιδωτός, adj. verb. von στολιδόω, angezogen ; – χιτών, ein faltenreicher Rock, τὰ κάτω, Xen. Cyr. 6.4.2, vgl. Poll. 7.54, mit Falbelas.

στολιδωτός στολῐδωτός, ή, όν verb. adj. of στολιδόομαι

Menu