στολίς
στολίς, a garment, robe
στολ-ίς, ίδος, ἡ,
- = στολή II, garment, robe, E. Ph. 1491 (lyr.), AP 7.27 (Antip. Sid.), Sammelb. 6178 (Egypt, metr.), etc.; νεβρῶν στολίδες, i.e. fawnskins worn as garments, E. Hel. 1359 (lyr.).
- 2 sails, AP 10.6 (Satyr.).
- II pl., folds in a womanʼs robe, πέπλων E. Ba. 936; τῶν ἀνδριάντων Arist. Aud. 802a38; cf. στολιδωτός: of wrinkles or folds in the womb or other parts, Sor. 1.14, Heliod. ap. Orib. 44.8.14; of rugose ulcers, Gal. 12.231, al.; also wrinkles on the forehead, Poll. 2.46, cf. Plu. Adul. 2.64a.
στολίς, ίδος (ἡ) [ῐδ]
1 vêtement, robe, Eur. Ph. 1491 ; Anth. 7, 27 ; νεβρῶν στολίδες, Eur. Hel. 1539, peaux de daim dont on se revêt ; στολὶς ἄκρα, Ps.-Eratosth. Cat. 35, c. ἀκροστόλιον (v. ce mot) ||
2 pli d’un vêtement, Eur. Bacch. 936 ; Arstt. Aud. 35 ; p. ext. pli, ride, Plut. M. 64a.
Étym. στέλλω.
1. kleed, gewaad, mantel:
2. vouw, plooi:
στολίς, ἡ, = στολή,
1) Kleid, Antip.Sid. 34 (Plan. 176) u. öfter ; – νηῶν στολίδες λεπταλέαι, Segel, Satyr. 6 (X.6); – στολὶς ἄκρα, = ἀκροστόλιον, Eratosth. catast. 35.
2) eine Falte im Kleide, welche auf der Ferse ruht, αἱ ἐξεπίτηδες ὑπὸ δεσμοῦ γιγνόμεναι κατὰ τέλη τοῖς χιτῶσιν ἐπιπτυχαί, Poll. 7.54 ; Eur. Bacch. 924. – Auch Runzel, κεκλασμέναις στολίσι καὶ ῥυτίσι, Plut. discr. ad. et amic. 32 ; Medic.
1) Kleid, Antip.Sid. 34 (Plan. 176) u. öfter ; – νηῶν στολίδες λεπταλέαι, Segel, Satyr. 6 (X.6); – στολὶς ἄκρα, = ἀκροστόλιον, Eratosth. catast. 35.
2) eine Falte im Kleide, welche auf der Ferse ruht, αἱ ἐξεπίτηδες ὑπὸ δεσμοῦ γιγνόμεναι κατὰ τέλη τοῖς χιτῶσιν ἐπιπτυχαί, Poll. 7.54 ; Eur. Bacch. 924. – Auch Runzel, κεκλασμέναις στολίσι καὶ ῥυτίσι, Plut. discr. ad. et amic. 32 ; Medic.
στολίς, ίδος, ἡ,
= στολή II
- Ia garment, robe, Eur., etc.; νεβρῶν στολίδες, i. e. fawnskins worn as garments, Eur.
- 2νηῶν στολίδες sails, Anth.
- IIin pl. folds in a garment, Eur.