στοχαστής
στοχαστής, diviner
στοχ-αστής, οῦ, ὁ,
- diviner, LXX Is. 3.2; τῶν μελλόντων J. BJ 4.4.6.
- 2 one who aims at, τῶν πιθανῶν καὶ εἰκότων, ἀλλʼ οὐχὶ τῆς ἀκραιφνοῦς ἀληθείας Ph. 1.10.
στοχαστής, οῦ (ὁ) qui conjecture, devin, Phil. 1, 10 ; Jos. B.J. 4, 4, 6.
Étym. στοχάζομαι.
στοχαστής, ὁ, der Zielende, Erzielende, Sp.