στραγγαλίζω
στραγγαλίζω, to strangle
στραγγᾰλ-ίζω,
- strangle, Str. 6.1.8 (as v.l.), Plu. Vit.pud. 2.530d; τὸν τράχηλον Alciphr. 3.49.
στραγγαλίζω [ᾰ] tordre, acc. Alciphr. 3, 49 ; abs. étrangler, acc. Str. 260 ; Plut. M. 530d.
Étym. στραγγάλη.
στραγγαλίζω, erwürgen, strangulieren, τινά, Plut. vit. pud. 4 ; τὸν τράχηλον, Alciphr. 3.49.
στραγγαλίζω
στραγγᾰλίζω,
fut. -σω
στράγξ
- to strangle, Strab.