στοχαστικός
στοχαστικός, skilful in aiming at, able to hit; using guesswork, probability
στοχ-αστικός, ή, όν,
- skilful in aiming at, able to hit, c. gen., τοῦ ἀρίστου Arist. EN 1141b13; ἀρετὴ τοῦ μέσου σ. ib. 1106b15.
- b τὸ σ. τῶν φίλων consideration for the wishes of . . , M.Ant. 1.9.
- 2 proceeding by guesswork, ἡ -κή (sc. τέχνη) Pl. Phlb. 55e; σ. τέχναι Stoic. 3.6, Gal. 14.685; σ. ἐπιστῆμαι, opp. πάγιοι, Phld. Rh. 1.26,59S.; σ. διάγνωσις Gal. 6.365; ζητήματα Syrian. in Hermog. 2.34 R.; sagacious, Pl. Grg. 463a. Adv., πρὸς τὰ ἔνδοξα -κῶς ἔχειν Arist. Rh. 1355a17; -κῶς τὸ μέτρον λαμβάνεται Gal. 6.360; -κῶς ἐξετάσομεν Hermog. Stat. 4.
στοχαστικός, ή, όν :
1 qui vise bien, qui tend directement vers, gén. Plat. Def. 412e, etc. ; Arstt. Nic. 6, 7, 6 ||
2 habile à conjecturer, pénétrant, Plat. Gorg. 463a ; Plut. M. 792d ; ἡ στοχαστική (s. e. τέχνη) Plat. Phil. 55e, l’art de conjecturer ||
3 conjectural, Hermog. Rhet. 16, 17.
Étym. στοχάζομαι.
1. strevend naar, met gen.
2. goed in het inschatten
στοχαστικός, zum Zielen, Erraten gehörig ; ἡ στοχαστική, die Geschicklichkeit, gleich das Richtige zu treffen, Plat. def. 412c, 413a ; ψυχή, Gorg. 463a ; mutmaßend, τινός, Arist. Nicom. eth. 6.7.6 ; στοχαστικῶς ἔχειν πρός τι, rhet. 1.1 u. Sp., wie Luc. hist.conscr. 47 ; τέχναι, S.Emp. adv.gramm. 72, wozu die κυβερνητική und die ἰατρική gerechnet wird.
στοχαστικός, ή, όν
- 1skilful in aiming at, able to hit, c. gen., Arist.
- 2able to guess, sagacious, Plat.: adv., στοχαστικῶς ἔχειν to be sagacious, Arist.