στοργή

στοργ-ή, ἡ,

• love, affection, Emp. 109.3, Antipho Fr. 73; γνησίων πολιτῶν BMus.Inscr. 4.481*.9 (Ephesus), cf. CIG 2802 (Aphrodisias); ἐχόμενος τῆς εἰς σὲ ἀεὶ στοργῆς POxy. 1766.3 (iii A.D.); esp. of parents and children, ἡδύ γε πατὴρ τέκνοισιν, εἰ στοργὴν ἔχοι Philem. 200; γονέων πρὸς ἔκγονα σ. Plu. Suav. 2.1100d, cf. Cic. Att. 10.8.9; σ. φυσικὴ πρὸς τὰ τέκνα Demetr.Lac. Herc. 1012.44: pl., Man. 4.378, etc.
• • • 2 rarely sexual love, AP 5.165 (Mel.), 190 (Id.), 7.476 (Id.).