στόρθυγξ
στόρθυγξ, a point, the tyne
στόρθυγξ, υγγος, ὁ or ἡ (both in Lyc.),
- point, spike, esp. tyne of a deerʼs horn, S. Fr. 89.4; δικέραιος σ. AP 6.111 (Antip.); tusk of a boar, Lyc. 492; point or tongue of land, Id. 761, 865, 1406; tag of hair, Com.Adesp. 1152; = σαυρωτήρ, Sch. Il. 13.443 (v.l. στρόφιγξ). (Cf. foreg.)
στόρθυγξ, υγγος (ἡ) pointe, particul. :
I en parl. d’animaux :
1 défense de sanglier, Lyc. 492 ||
2 corne de cerf, Anth. 6, 111 ||
II pointe de terre, Lyc. 761, 865, 1406.
Étym. στορέννυμι.
στόρθυγξ, υγγος, ἡ, auch στόρθυξ, υγος, ἡ, die Spitze, Zinke, Zacke ; κερασφόρους στόρθυγγας ἄρασα, vom Geweih des Hirsches, Soph. frg. 110 bei Ael. H.A. 7.39 ; vgl. Jacobs AP p. 128, 149 ; Antip.Sid. 27 (VI.219).
στόρθυγξ, υγγος,
- a point, the tyne of a deerʼs horn, Anth.