στραγγαλιώδης
στραγγαλιώδης, knotted, tortuous
στραγγᾰλ-ιώδης, ες, metaph.,
- knotted, tortuous, οὐδὲν σκολιὸν οὐδὲ σ. LXX Pr. 8.8, cf. Com.Adesp. 904.
στραγγαλιώδης, ης, ες [ᾰ] tortueux, fig. fourbe, Spt. Prov. 8, 8.
Étym. στραγγαλιά, -ωδης.
στραγγαλιώδης, ες, gewunden, verdreht, – übertr., listig, tückisch, LXX, vgl. Phryn. in B.A. 63.