στραγγουριώδης
στραγγουριώδης, of the nature of strangury
στραγγουρ-ιώδης, ες,
- of the nature of strangury, Hp. Epid. 1.5, 10; suffering from it, ib. 2.2.17.
στραγγουριώδης, ης, ες, c. le préc. Hpc. Epid. 1, 943, 947, etc.
Étym. στραγγουρία, -ωδης.
1. lijkend op strangurie.
2. lijdend aan strangurie.