στρατάρχης
στρατάρχης, the general of an army
στρᾰτ-άρχης, ου, ὁ,
- general of an army, = στρατηγός, A. Fr. 182 (but f.l.), Hdt. 3.157, 8.44, Ph. 2.533; gen. στρατά[ρχου] restd. in OGI 519.16 (Asia Minor, iii A.D.).
στρατ·άρχης, ου (ὁ) [ᾰτ] chef d’armée, Hdt. 3, 157 ; 8, 44 ; Eschl. fr. 181 Dind.
Étym. στρατός, ἄρχω.
στρατάρχης, ὁ, der Anführer eines Kriegsheeres ; Aesch. frg. 168, Her. 3.157, 8.45 ; Sp.
στρατάρχης
στρᾰτ-άρχης, ου, ὁ,
- the general of an army, Hdt.