στῦλος

στῦλος, ὁ (fem. at Epidaurus, IG 42(1).102.66, al.(iv B.C.), but also masc. there, ib. 109iii92 (iii B.C.)),

• pillar ( = κίων acc. to Gal. 6.544), esp. as a support or bearing, Hdt. 2.169, IG ll.cc.; στέγης A. Ag. 898; δόμων E. IT 50; σ. μονόλιθοι BGU 1713 (ii/iii A.D.): metaph., σ. . . οἴκων εἰσὶ παῖδες ἄρσενες E. IT 57, cf. Ep.Gal. 2.9, 1 Ep.Ti. 3.15.
• • • 2 σ. πυρός LXX Ex. 13.21, Apoc. 10.1.
    • 3 wooden pole, E. Fr. 203, Plb. 1.22.4; [σκηνῆς] tent-poles, uprights, opp. διατόναια, PCair.Zen. 353.9 (iii B.C.); plank, Hp. Art. 47.
    • 4 stile for writing on waxed tablets; wrongly used in this sense by Greek speakers at Alexandria and in the East acc. to Herophil. ap. Gal. Anat.Ad xiv (Arabic version, ii p.183 ed. M. Simon, Leipzig 1906); cf. στυλοειδής.

στῦλος, ὁ, wie στήλη, die Säule, der Pfeiler ; ὑψηλῆς στέγης στῦλον ποδήρη, Aesch. Ag. 872 ; Eur. I.T. 50 ; στῦλοι οἴκων εἰσὶ παῖδες ἄρσενες, 57 ; Ep.adesp. 192 (APP 220); στρογγύλος, runder Pfahl, Pol. 1.22.4. – Bes. der Griffel zum Schreiben u. Zeichnen.
[Die Betonung στύλος ist unrichtig, da in den griech. Dichterstellen υ lang ist, vgl. noch Leon.Tar. 64 (VII.648) u. Paus. 5.20.3, obgleich das lat. stylus dagegen ist u. auf eine alte äolische Form στύλος statt στόλος hinweist.]

στῦλος, ὁ,

• a pillar, as a support or bearing, Hdt., etc.