συκωτός
συκωτός, fed on figs
σῡκ-ωτός, ή, όν,
- fed on figs, τῶν σύκοις σιτευθέντων χοίρων καὶ διὰ τοῦτο συκωτῶν καλουμένων Aët. 2.127; ἧπαρ σ. the liver of an animal so fatted, Gal. 6.679,704, Orib. 2.39.2; τὰ καλούμενα σ. Gal. 15.657; cf. ζυγωγόν.
συκωτός, ή, όν [ῡ] préparé avec des figues, Aét. 2, 127 ; subst. τὰ συκωτά, Gal. 6, 379, 387, sorte de préparation de figues bonne pour les maladies de foie.
Étym. συκόω.
συκωτός, [ῡ], mit Feigen genährt, gemästet ; ἧπαρ συκωτόν, die Leber eines mit Feigen gemästeten Tieres, Sp.