συκών
συκών, fig-yard
σῡκ-ών, ῶνος, ὁ,
- fig-yard, LXX Je. 5.17, BGU 563 ii 3 (i A.D.), Gloss.
συκών, ῶνος (ὁ) [ῡ] lieu planté de figuiers, Spt. Jer. 5, 17.
Étym. σῦκον.
συκών, [ῡ], ῶνος, ὁ, Feigengarten, LXX.