συμπαραστάτης
συμπαραστάτης, one who stands by to aid, a joint helper
συμπαρα-στάτης [στᾰ], ου, ὁ,
- one who stands by to aid, joint helper or assistant, S. Ph. 675, Ar. Pl. 326.
συμπαραστάτης, ου (ὁ) [στᾰ] défenseur, protecteur, Soph. Ph. 675 ; Ar. Pl. 326 ; Jos. A.J. 7, 7, 1.
Étym. συμπαρίστημι.
συμπαραστάτης, ὁ, Mitbeistand, Helfer, τὸ γὰρ νοσοῦν ποθεῖ σε ξυμπαραστάτην λαβεῖν, Soph. Phil. 671.
συμπαραστάτης
συμ-παραστάτης, ου, ὁ,
- one who stands by to aid, a joint helper or assistant, Soph., Ar.