συμπαραστατέω
συμπαραστατέω, to stand by so as to assist
συμπαρα-στᾰτέω,
- stand by so as to assist, ἑκόνθʼ ἑκόντι Ζηνὶ σ. A. Pr. 220, cf. Ar. Ec. 15, Gal. 19.172: abs., Ar. Ra. 387 (lyr.).
συμ·παραστατέω-ῶ [στᾰ] se tenir auprès pour assister, d’où assister, secourir, dat. Eschl. Pr. 218 ; Ar. Eccl. 15 ; abs. Ar. Ran. 385.
Étym. συμπαραστάτης.
συμπαραστατέω, Mitbeistand sein, beistehen, τινί ; Aesch. Prom. 218 ; Ar. Ran. 385, Eccl. 15.
συμπαραστατέω
fut. ήσω
- to stand by so as to assist, c. dat., Aesch.; absol., Ar. from συμπαραστάτης