συνεργάτης
συνεργάτης, a fellow-workman, helpmate, coadjutor
συνεργ-άτης [ᾰ], ου, ὁ,
- fellow-workman, helpmate, πεμφθεὶς . . σοὶ ξ. S. Ph. 93; σκότος ξ. E. Hipp. 417: c. gen. rei, an accomplice or assistant in, ἄγρας Id. Ba. 1146; fem., συνεργ-άτις φόνου Id. El. 100.
συν·εργάτης, anc. att. ξυν·εργάτης, ου (ὁ) [ᾰ] c. συνεργός, Soph. Ph. 93 ; Eur. Bacch. 1146 ; en parl. de choses, Eur. Hipp. 417.
Étym. σ. ἐργάτης.
συνεργάτης, ὁ, der Mitarbeiter, Helfer, τινί ; Soph. Phil. 93 ; τὸν ξυνεργάτην ἄγρας, Eur. Bacch. 1144.
συνεργάτης
συν-εργάτης (ᾰ), ου, ὁ,
- a fellow-workman, helpmate, coadjutor, Soph., Eur.; c. gen. an accomplice or assistant in a thing, Eur.