συνεράω

συνεράω (A),

• pour together, gather together, πολλὰ συνεράσας ᾠὰ εἰς κύστιν Arist. GA 752a4; συνερᾶν καὶ συμφέρειν, to explain ἔρανος, Ath. 8.362e: συνερασαι (sine accentu) is v.l. for συγκεράσαι in Isoc. 5.138.

συνεράω (B),

• love jointly or together with, σοὶ καὶ ξυνήρων E. Andr. 223; χρή σε . . μοι τὠραμένῳ συνερᾶν ἀδόλως σέθεν Theoc. 29.32; σύν μοι πῖνε, συνήβα, συνέρα Scol. 22, cf. Plu. Ages. 20, Alex. 41, Procop.Gaz. [Ecphr. 21] p.164 B.; ἡ Συνερῶσα, play by Menander.
• • II Med. and Pass., καλὸν δέ τʼ ἐρασσαμένῳ συνερᾶσθαι Bion Fr. 8.8 codd. (συναρέσθαι is prob. cj.); ὅσα συνηράσθησαν what loves they had enjoyed together, D.C. 51.8.

συνεράω ¹, (ἐράω), mitlieben, neben einem Andern lieben ; ξυνήρων, Eur. Andr. 222 ; συνέρα, Scol. 18 Jacobs – Als dep. pass. Einen wieder lieben, ihm Gegenliebe schenken, Bion 16.8.

συνεράω ², zusammengießen, -schütten, -bringen ; συνερᾶσαι τοὺς λόγους ἅπαντας, τοὺς ὑπʼ ἐμοῦ περὶ τούτων εἰρημένους, Isocr. 5.138, Bekker, vulg. συνερανίσαιμι ; Arist. gen. anim. 3.1 a.E.

συνεράω fut. άσω

• to pour together, gather together, συνερᾶσαι τοὺς λόγους Isocr.

συνεράω imperf. -ήρων,

• to love together with, τινί Eur.; so in Epic mid. inf. συνέρασθαι, Bion.